Ισαάκ Αββάς

Ο αββάς Ισαάκ γεννήθηκε στο Κατάρ της αραβικής χερσονήσου στις αρχές του 7ου αιώνα. Μεγάλωνε όταν η αυτοκρατορία πέρασε στην παρακμή, μετά τους πολέμους με τη ρωμαϊκή-βυζαντινή αυτοκρατορία, που απείλησε την ίδια την πρωτεύουσά της την Κτησιφώντα. Ώριμος ηλικιακά γνώρισε την αραβική-ισλαμική κατάκτησή της. Συνήθως έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ο αββάς είναι ένας από τους ασκητικούς πατέρες της Εκκλησίας μας και ότι έζησε στα πολιτικά πλαίσια της χριστιανικής μεσαιωνικής αυτοκρατορίας. Τίποτα από τα δύο δεν ισχύει. Ο αββάς έζησε έξω από τα όρια της χριστιανικής αυτοκρατορίας και ήταν μέλος της Εκκλησίας της Ανατολής. Έγινε μοναχός, για κάποιους μήνες επίσκοπος Νινευί μεταξύ 676 και 680, και στη συνέχεια αναχωρητής στο όρος Ματούτ της νοτιοδυτικής Περσίας. Έγραψε τους λόγους του προς τα τέλη του 7ου αιώνα, και η μετάφραση στα ελληνικά έγινε κατά τη διάρκεια του 8ου αιώνα μέχρι ίσως και τα μέσα του 9ου. Οι λεπτομέρειες του βίου του παραμένουν λιγοστές και αβέβαιες, όπως και οι λεπτομέρειες του βίου των μεταφραστών του, για να μας βοηθήσουν να επικεντρωθούμε στη μελέτη του έργου του, χωρίς να μας παρασύρουν οι βεβαιότητες της ιστορίας στην ασάφεια της ακρίβειας και της υποταγής μας στα εξωτερικά.