Τσιαμούλης Χρήστος-Ερευνίδης Παύλος

Ο Χρίστος Τσιαμούλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961. Σπούδασε κιθάρα με τη Λίζα Ζώη και θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Στη συνέχεια πήρε το δίπλωμα της βυζαντινής μουσικής με δάσκαλο τον Λυκούργο Αγγελόπουλο από το Ωδείο Σκαλκώτα. Από το 1980 με αφορμή τη γνωριμία του με το σύλλογο του Σίμωνα Καρρά, στράφηκε στη μελέτη της Ελληνικής παραδοσιακής μουσικής και την εκμάθηση των παραδοσιακών οργάνων όπως το ούτι, το πολιτικό και στεριανό λαούτο, το σάζι, ο ταμπουράς και ο ταμπουράς με δοξάρι, η πολιτική και η κρητική λύρα, ο κεμανές Καππαδοκίας, το νέι, το καβάλι, η φλογέρα κλπ. Με τις "Δυνάμεις του Αιγαίου" το 1985 ξεκίνησε μια δημιουργική πορεία πάνω στην παράδοση αλλά και στις μουσικές τάσεις του σύγχρονου τραγουδιού. Παράλληλα με την έκδοση τριών CD "Δυνάμεις του Αιγαίου" 1985, "Ήχος Β΄" 1985 [ΕΜΙ] και "Ανατολικό παράθυρο" 1989 [ΜΒΙ], το συγκρότημα έκανε συναυλίες στην Ελλάδα, την Ευρώπη, την Αμερική και την Αυστραλία μέχρι και το 1991 όπου έληξε η συνεργασία τους. Συνεργάστηκε με πολλούς μουσικούς, τραγουδιστές και συνθέτες της παλαιότερης και της νέας γενιάς: (Μ. Χατζιδάκις, Δ. Σαββόπουλος, Γ. Μαρκόπουλος, Ν. Ξυδάκης, Ν. Μαμαγκάκης, Γ. Χατζηνάσιος, Δ. Μαραγκόπουλος, Ν. Κυπουργός, Μ. Φαραντούρη, Ελ. Αρβανιτάκη, Σ. Γιαννάτου, Λιζ. Καλημέρη, Μ. Λιδάκης, Αλκ. Ιωαννίδης, Ηλ. Λιούγκος, Σ. Παπάζογλου, Κ. Παπαδοπούλου, Κ. Κουλιά, Γ. Χαρούλης, Δ. Μπάσης, και Γ. Νέγκα. Επίσης συνεργάστηκε με πολλούς σημαντικούς εκπροσώπους της παραδοσιακής μουσικής: (Σίμων Καρράς, Χρ. Αηδονίδης, Δ. Σαμίου, Ν. Σαραγούδας, Μαριώ, Ψαραντώνης, Μ. Τζουγανάκης, Γ. Αμαραντίδης, Μ. Καλιοντζίδης), και με όλους τους νεώτερους δεξιοτέχνες της καινούργιας γενιάς. Ακόμη συνέβαλε στην δημιουργία της "Εστουδιαντίνας" όπου τραγούδησε και συμμετείχε στην ορχήστρα από τα πρώτα της βήματα. Μετά το τέλος των "Δυνάμεων του Αιγαίου" συνέχισε προσωπική πορεία που περιλαμβάνει δίσκους, που περιέχουν κυρίως δικές του συνθέσεις καθώς και διασκευές παραδοσιακών τραγουδιών. Στις συνθέσεις του διακρίνεται η επεξεργασία σύγχρονων στοιχείων με μοτίβα της παραδοσιακής και λαϊκής ελληνικής μουσικής και της παράδοσης της Ανατολικής Μεσογείου γενικότερα. Από το 1985 διδάσκει παραδοσιακά όργανα σε ωδεία και μουσικές σχολές: Πνευματικό Κέντρο Περιστερίου, Ίδρυμα Γουλανδρή - Χορν, Ωδείο Σκαλκώτα, Μουσική Σχολή Περισσού , Μουσικό Γυμνάσιο Χαϊδαρίου, Μουσείο Λαϊκών Οργάνων, Δημοτικό Ωδείο Πατρών). Το 2003 ξεκίνησε συνεργασία με το Ωδείο Αθηνών, δημιουργώντας τμήμα ελληνικής μουσικής όπου διδάσκονται όλα τα παραδοσιακά όργανα και οι ελληνικοί χοροί. Στα πλαίσια αυτού του τμήματος διδάσκει θεωρητικά της ελληνικής μουσικής, τραγούδι, ούτι, ιστορία της βυζαντινής και παραδοσιακής μουσικής, καθώς και το θεωρητικό μάθημα "Ήχος και Μακάμ" στα πλαίσια του μεταπτυχιακού τμήματος βυζαντινής. Από το 2004 διδάσκει ταμπουρά στο τμήμα μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει κάνει πολλά σεμινάρια ανά την Ελλάδα με θέμα την ελληνική παραδοσιακή μουσική και την πράξη της τέχνης του αυτοσχεδιασμού πάνω στα μακάμ. Σαν δεξιοτέχνης στο ούτι συμμετείχε στην πρώτη συνάντηση λαουτοειδών το 1990 στο Παλλάς με διοργανωτή τον Λάμπρο Λιάβα, και στη Διεθνή Συνάντηση για τα λαουτοειδή που έγινε το 2005 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με συνδιοργάνωση του "Εν Χορδαίς". Σαν δεξιοτέχνης του νέι έπαιξε στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού πλάι στον Σουλεϊμάν Εργκουνιέρ στα πλαίσια συνεύρεσης Ελλήνων και Τούρκων και συμμετείχε σε συναυλία Τουρκικής θρησκευτικής μουσικής που έγινε στο Κος Μιουζΐμ στα πλαίσια του Μουσικού Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης το 2003. Εξέδωσε σε συνεργασία με τον Π. Ερευνίδη βιβλίο με συλλογή τραγουδιών και μουσικής με τίτλο "Ρωμιοί συνθέτες της Πόλης, 17ος-18ος αι." (Εκδόσεις Δόμος).

 

 

Ο Παύλος Ερευνίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1967. Η πατρίδα όλων των παππούδων του ήταν η Καππαδοκία. Αποφοίτησε από τη σχολή Τεχνολογίας Τροφίμων του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης το 1992. Από τότε ασχολείται με τη γαστρονομική παράδοση της Ελλάδας και της Τουρκίας καθώς επίσης και με τη μουσική των χωρών αυτών. Από μικρός ασχολείται με τη μουσική. Σπούδασε την Ψαλτική κοντά στον Ελευθέριο Γεωργιάδη, στη Θεσσαλονίκη. Η αγάπη του για τη μουσική της Ανατολής τον οδήγησε στην Πόλη, όπου γνώρισε τον Mehmet Seker, που έγινε δάσκαλός του στο ταμπούρ. Παρακολούθησε επίσης τη δουλειά του γνωστού οργανοποιού της Πόλης Turhan Demireli, καθώς και άλλων μαστόρων της καλλιτεχνικής οργανοποιίας της Τουρκίας, κι άρχισε να ασχολείται κι ο ίδιος με την κατασκευή μουσικών οργάνων. Το 1995 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου σήμερα διατηρεί το κατάστημα παραδοσιακών μουσικών οργάνων "Πανδώρα". Ασχολείται με την έρευνα για την εξέλιξη της μουσικής θεωρίας από τον Μεσαίωνα ως τις μέρες μας. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και το ενδιαφέρον του για τη συλλογή στοιχείων σχετικών με τη δραστηριότητα των Ρωμηών συνθετών. Έχει γράψει άρθρα για τις λόγιες μουσικές παραδόσεις στην Ανατολή, έχει δε συμμετάσχει σε διεθνή μουσικολογικά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό.