Username
Password
Να με θυμάσαι
Το να χάνεις το παιδί σου είναι τραγωδία. Τίποτε δεν μπορεί να υπερβεί την τραγικότητα ενός τέτοιου γεγονότος, επειδή ο θάνατος ενός παιδιού παραβιάζει κάθε αρχή πάνω στην οποία έχουμε βασίσει τη ζωή μας.
Είναι δύσκολο να μιλήσω για τον θάνατο του παιδιού μας. Νιώσαμε τη γη να φεύγει κάτω απ’ τα πόδια μας και μεις βρεθήκαμε να κατακρημνιζόμαστε στην άβυσσο. Πέφταμε μέχρι που «κάτι» σταμάτησε την πτώση μας. Αυτό το «κάτι» ήταν η ανοιχτή αγκαλιά του Χριστού...
Ο πόνος μας αβάστακτος, κι ωστόσο, μέσα στην οδύνη μας τρεμόπαιζε μια απαλή ελπίδα που γλύκανε τις καρδιές μας. Όσο ρεαλιστικό πράγμα και αν ήταν ο θάνατος,νιώσαμε πως ακόμα και τούτη η αμετάθετη πραγματικότητα δεν ήταν οριστική. Υπήρχε κάτι πιο μόνιμο, πιο ανθεκτικό και για τούτο, πιο αληθινό. Η αγάπη...